این نوع اقامت نیز به نام  اقامت برای کار آزاد (ماده 21 قانون اقامت)

Aufenthaltserlaubnis für eine selbständige Erwerbstätigkeit (§ 21 AufenthG)

معروف بوده و تحت شرایط خاص به خارجی که خواهان سرمایه‌گذاری یا کار آزاد است، داده می‌شود.

اداره خارجیان باید هنگام تصمیم در باره درخواست خارجی و دادن اقامت به او رسیدگی کند که آیا

- منافع اقتصادی مهم یا نیاز محلی برای این طرح وجود دارد،

- فعالیت اقتصادی تاثیر مثبتی بر اقتصاد خواهد داشت و

- تامین مالی طرح توسط سرمایه شخص سرمایه گذار یا توسط وام بانکی تضمین می‌باشد.

و برای اینکه اداره خارجیان یک تصمیم مثبت نیز اتخاذ نماید باید شرایطی از قبیل:

1. حد اقل سرمایه‌گذاری ،

2. ایجاد چند محل کار جدید،

3. طرح کاری

وجود داشته باشد.

اقامتی که اداره خارجیان به سرمایه‌گذار خارجی می دهد اقامت غیر دائم Aufenthaltserlaubnis بوده و مدت آن 3 سال است. پس از سه سال اگر شرایط لازم  وجود داشته باشند، اقامت این دفعه به شکل اقامت دائم Niederlassungserlaubnis اعطاء میگردد.

- اقامت ممکن  به افراد  مسئول شرکت داده می‌شود

- اقامت ممکن است به افراد دارای حرفه آزاد نیز داده شود،

- در ضمن ایران یکی از کشورهایی هست که تسهیلات سرمایه گذاری و دادن اقامت به ایرانیان برخوردار می‌باشد.

- افرادی که دارای اقامت به علت دیگری می باشند، در صورت سرمایه گزاری می‌توانند اقامت قبلی را نگه دارند.

شکل فعالیت اقتصادی و نحوه سرمایه‌گذاری توسط قانون تعیین نشده و می تواند به شکل

- فعالیت فردی تجاری،

- شراکت یا شرکت مدنی،

- شرکت تجاری

باشد.